Ziekenhuizen can be…..

Ziekenhuizen can be…. Tja hoe zullen we dat eens noemen. Nogal overweldigend misschien. Witte jassen, verschillende desinfectiegeuren en allerlei piepjes en dingetjes…. En overal lopen mensen op weg naar afspraken, of komen daar net vandaan. Emoties zijn er zoveel…

En dan worden er vragen gesteld over het functioneren van je lichaam waar je echt nog nooit over na hebt gedacht. Bedoel hello, vragen over kortademigheid en druk op je borst wat hebben die in eerste instantie te maken met spierklachten?? En zo zullen jullie ook zat vragen hebben gekregen die je niet had verwacht…..

In de eerste paar jaren dat ik in het ziekenhuis door medische mallemolen werd gehaald, raakte ik daarvan nogal in de war. Vroeg ik me af wat bedoel je dan? Hoor je niet wat ik zeg? Waarom vraag je daarnaar is het zo erg dan??? Ik had gehoopt dat er iemand tegen me had gezegd blijf jezelf. Jij voelt je lichaam en dat is oké. Niemand kan in jou schoenen staan en je vertellen wat je precies moet voelen. Jij bent oké. Want ondertussen voelde ik me alleen en verdwaald. Verdwaald in een wirwar van een maatschappij waar iedereen, inclusief de mensen die dicht om me heen staan, bezig is te voldoen aan een standaard. Een standaard waar ik dus duidelijk niet aan kan voldoen…

Nu begin ik me langzaam te realiseren dat ik inderdaad oké ben met alles wat daarbij hoort. Mijn soms wat onhandige acties, mijn manier van lopen en mijn iets wat rare gezichtsuitdrukkingen. Een tijd geleden heb ik een serie gekeken Red bands society.. En daar hoorde ik een quote Your body isnt you, your soul is you. Uiteindelijk maakt mijn koppie wie ik ben maar ook wie jij bent. Were all okay. En hoe moooi is het als we daar met zijn allen van kunnen genieten?? Dat zijn we onszelf toch wel een beetje verplicht of niet?? Al is het van iets heel kleins, van het liggen op bed in je nieuwe pyjama. Of het bezoek wat langskomt 😀 Its’ okay, we’re okay.

Wat ik wil zeggen blijf jezelf. Ziekenhuizen zijn geweldig maar kunnen soms ook heel erg aan je trekken… Voor sommige artsen blijf je gewoon een onderzoeksobject waarvoor ze weer met hun neus de boeken in kunnen als jouw aandoening allemaal niet zo voor de hand ligt. Tuurlijk soms is dat nodig, en eerlijk tis geweldig dat ze er zijn toch?? Vergeet alleen niet jezelf, vergeet niet wie je bent en vooral wie je mag zijn. Jij bent mooi met alles erbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.