Chronisch ziek en nieuwe inzichten?

Ja eigenlijk wel! Of ik echt dankbaar ben voor de spierziekte zelf weet ik niet maar zeker wel voor de nieuwe inzichten die dat me heeft gegeven en nog steeds geeft. Ondanks het feit dat ik de laatste tijd echt wel harder achteruit ga, en ik mijn lichaam uit mijn handen voel glippen. En ik meer en meer hulp nodig heb. Toch ben ik dankbaar voor die nieuwe inzichten. Best gek eigenlijk he?!

Chronisch ziek zijn heeft me heel erg veel geleerd. Dingen die ik eerst niet eens zag en nu glashelder zijn. Ineens is dan het buiten zijn en in het zonnetje zitten een groot geschenk. Als ik meestal buiten zit, probeer ik vaak eventjes mijn ogen dicht te doen en te voelen. Heel even stil te staan en te genieten van dat moment, van nu. Dan voel ik hoe de wind langs mijn gezicht en door mijn haren waait. Luister ik naar de geluiden van de wind, de auto’s, de mensen om je heen en de vogeltjes. Zoooo mooiii.. Daar kan ik echt van genieten :D:D:D:D Dat soort kleine momentjes zijn me goud waard. Veel van de mensen in de samenleving rennen altijd van hot naar her, heel snel en heeft nooit tijd. Ik deed dat ook en nu denk ik waarom? Waarom niet soms heel soms eventjes stil staan om te genieten, om te zijn wie dat ik ben. Dat is juist oke! Een ander dingetje wat ik heb geleerd. ik kies vaker voor mezelf! Dat vind ik nog steeds heel lastig omdat ik iemand ben die de focus snel op iemand anders legt en niet op mezelf. Toch zeg ik tegenwoordig veel vaker nee en kies ik wat goed voor mij is! Dat betekent dat ik dus de ene keer zal kiezen om een afspraak af te zeggen en de andere keer het door te laten gaan maar dan wel meer onder mijn voorwaarden.

Vanuit daar is de overstap naar de lepeltheorie snel gemaakt. Iedere lepel die ik heb wordt me steeds dierbaarder en dierbaarder. Voor ik verder ga, weet je nog niet wat de lepeltheorie precies is, lees dan mijn post erover via deze link. Heel interessant stuk, I promise! Toen ik dat las de eerste keer, alleen maar herkenning!!! Daarom kies ik dus steeds meer om alleen mijn lepels te besteden aan mensen die belangrijk voor mij zijn, zijn mensen dat niet dan hebben ze pech. Pech in de zin van, diegene is mijn lepel niet waard….. Ik weet dat je met die keuze mensen verliest maar dat gebeurt toch wel als je chronisch ziek bent. That’s the downside van ziek zijn…. Dan leer je je echte vrienden wel kennen, dan weet je wie er bij jou zelf gemaakte familie hoort. Toen mij dat gebeurde, deed me dat in het begin heel erg veel verdriet. Nu niet meer…Ik heb liever 5 vrienden die me heel erg dierbaar zijn dan 20 vrienden die je alleen maar ziet als het goed met je gaat. Ik weet dat dat heel makkelijk praten is, zeker als je nog midden in het verdriet zit. Maar toch, je bent meer waard dan die 20 net niet vrienden. I promise and believe in that!!!! De band die je met die ‘5 vrienden’ hebt waar we het net over hadden, werd bij mij alleen maar intenser. Als we tijd samen doorbrengen, is het altijd heel erg leuk. En we kiezen altijd activiteiten die we allemaal leuk vinden. Bij ons draait dat dus regelmatig uit op kletsen in cafeetjes, spelletjes doen aan tafel en hangen op de bank met wat eten en een goede film. Go do that kind of stuff!! Want welke momenten wil je herinneren, de momenten dat je heel slecht voelt of wil je ook de momenten herinneren waar je gelukkig van word??

Steeds meer begint bij mij het kwartje te vallen dat chronisch ziek zijn nieuwe inzichten geeft over mezelf maar ook over de boel om ons heen. Die maken dat ik steeds meer mijn eigen weggetje durf te bewandelen. Want ik ben onzeker en heel bang voor wat er komen gaat maar ik ben ook een kei in luisteren en ben hartstikke creatief. Doorzetten staat met koeienletters in mijn woordenboek en oplossingen verzinnen voor problemen waar ik in het dagelijks leven tegenaan loop, kan ik ook. Ook al zijn sommigen het niet met me weggetje eens, toch durf ik steeds meer mezelf te zijn. Ik ben wie dat ik ben samen met mijn creativiteit maar ook met mijn spierziekte en mijn rolstoel. Tuurlijk met momenten valt dat gevoel weer weg en voel ik me hartstikke rot en onzeker maar die nieuwe inzichten zijn er steeds meer. Het is oké om jezelf te zijn, om te zijn wie dat je bent. Jij bent niet je beperking, je bent een persoon met een beperking. Remember that one! Ik heb er vertrouwen in, dat we allemaal ons weggetje wel gaan vinden. We can do this!

See you next time!

-xxx- Joyce

3 Replies to “Chronisch ziek en nieuwe inzichten?”

  1. Mooi geschreven Joyce!! Grappig de lepeltheorie hoe weinig mensen die kennen, maar wordt heel veel gebruikt met hersenletsel!!
    Ik probeer niet terug te kijken….maar te kijken wat ik allemaal nog wel kan!! Ook dit lukt me lang niet altijd….dus helemaal met je eens!!
    XX Angela

    Liked by 1 persoon

  2. Dankjewel, dat is leuk om terug te horen. Gek is dat he?! Terwijl toen ik die lepeltheorie de eerste keer las, ik zoveel herkende en hem ook zo goed op mezelf kon plakken. Ik gebruik hem nu vaak om dingen uit te leggen. Jij ook? That’s the spirit denk ik! Mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden.We can do this! xxx Joyce

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.