Ik een Hsp’er?

I guess so.. HSP is de afkorting voor hoogsensitief persoon….. Voor diegene die niet weten wat HSP is. Hsp’er ervaren prikkels en indrukken veel intenser als een niet-hsp’er. Iedere Hsp’er heeft zo zijn eigen triggers wat hij of zij intenser ervaart. Ik weet van mezelf dat ik heel erg gevoelig ben voor emoties van anderen, geluiden en kleuren.

Hoe ik erachter kwam

Ik denk dat het al met al 3 jaar geleden een beetje begonnen is. Jullie weten dat ik al sinds jaren problemen heb met mijn spieren maar qua diagnose pas in 2018 er meer duidelijkheid kwam. Maar dat pad gaan we nu niet op, we gaan zo’n 2 a 3 jaar terug. Ik denk dat eind 2016, begin 2017 ik beetje bij beetje ben gaan accepteren dat ik een spierziekte had ook al had ik geen diagnose. Ik voelde mijn lijf wel en ik voelde hoe het toen al achteruit ging. Dat maakte me zo onzeker, de angst waar gaat het eindigen maar ik had ook zeker moeite om mezelf te plaatsen binnen de samenleving. 3 jaar geleden kon ik al nauwelijks meekomen, wat voor mij normaal was is dat voor anderen totaal niet. Maar ja wat is normaal??

Anyway vanaf dat moment ben ik aan de slag gegaan met mijn eigen persoonlijke ontwikkeling en groei. Ik heb een periode gehad dat ik zocht naar verhalen van soortgelijke situaties, lotgenootjes. Op de een of andere manier ben ik in die periode beland op de website van Femke de Grijs. Haar website heeft me toen aan het denken gezet, bezoek die site zeker eventjes als je ook twijfelt. Is het meer dan waard! Ik herkende situatieschetsen op haar website. Ik reageerde 3 jaar geleden en reageer soms nu nog heel heftig op emoties van anderen maar tegelijkertijd kan ik ze ook feilloos aanvoelen. In die tijd was het zo dat ik soms nog bang kon worden van de boosheid van iemand anders en dat bijna over kon nemen. Ik weet niet goed hoe ik het uit moet leggen maar dat is wel zo’n beetje hoe het voor mij voelde. Maar ik heb nog een heel aantal andere voorbeelden: ik onderscheid geluiden van onze auto met die van andere, door de manier van lopen weet ik wie er van de trap komt lopen zonder dat ik diegene zijn of haar gezicht heb gezien. Als ik op verjaardagen in gesprek ben met de een hoor ik ondertussen nog twee andere gesprekken ook woordelijk. Om na verjaardagen het liefste alleen te willen zijn op mijn kamer. Ik voel me snel verantwoordelijk om te zorgen voor de mensen om me heen en zorg altijd dat zij het vooral goed hebben.. Daarbij werd ik op school vaak zo ontzettend zenuwachtig als ik werd getoetst en bekeken tijdens mijn gespreksvaardigheden. Verslagen en opdrachten las en lees ik het liefste 4 of 5 keer over om fouten eruit te filteren. Om dan nog niet te spreken over geuren en kleuren. Ik herkende het, ik herkende veel.

Toch durfde ik daar 3 jaar geleden niet veel mee te doen. Mijn omgeving reageerde er niet heel positief op en mijn eigen onzekerheid was te groot. Het zorgen voor anderen, er zijn voor anderen was iets wat ik kende en daar koos ik op dat moment voor. Ik koos ervoor te doen wat dat goed was voor anderen maar niet voor mezelf want ik durfde niet…. Want dan had ik nog iets wat mij ‘anders’ maakte en ik was al ‘anders’…

En nu?

Nu ben ik dik 2 jaar verder en sta ik er heel anders in. Like I said I’m changed a lot. Ik denk dat de gebeurtenissen in mijn persoonlijke leven me sowieso ontzettend hebben veranderd. Die hebben me bijna gedwongen om voor mezelf te kiezen want geloof me anders had ik dit niet allemaal kunnen navertellen. Daarnaast heeft ook mijn stage me ontzettend veranderd. Daar heb ik zo ontzettend veel geleerd over de hulp- en dienstverlening maar ook zo ontzettend veel over mezelf. Ik weet dat ik goed kan luisteren, anderen kan motiveren en in oplossingen kan denken. Motivatie naar anderen ben ik dus goed in maar ik realiseerde me daar ook dat datgene wat ik tegen anderen zeg ook voor mij geld:D Dat was voor mij nog meer een drijfveer om steeds meer te leren luisteren naar wat goed voor mij was en niet alleen maar te doen wat goed is voor anderen. En dat mijn eigen weg kiezen oké was en nog steeds is.

Ik ben nog steeds lerende, maar ik merk wel dat ik de emoties van anderen steeds beter kan handelen. Ik neem ze niet altijd meer over. Tuurlijk, still making mistakes but hey everyone does that. Heel langzaam durf ik in kleine kring mijn HSP te gebruiken want misschien kan ik juist daarom emoties goed aanvoelen en kan ik juist daarom goed luisteren. Ik ben ik en dat durf ik te zeggen en zelfs hier te schrijven. Daar ben ik trots op, wie had dat gezegd dat ik ooit trots zou zijn op mezelf!

See you next time!

-xxx- Joyce

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.