Aan alle lieve mensen die mij niet geloofde….

Ik ga jullie loslaten nu, het is goed. Ik hoop met alle liefde in mijn hart dat jullie ook de liefde vinden die jullie nodig hebben. Want ik heb geleerd dat die mensen die anderen kwetsen, zelf een hoop liefde nodig hebben…. Die liefde gun ik jullie allemaal. Of het nu ‘bekenden’ zijn of anderen die me hebben gekwetst en pijn hebben gedaan. Het is goed, ik laat jullie los.

De afgelopen jaren is er ook naast mijn spierziekte heel erg veel gebeurd… Veel van dat was erg rot.. Deze post schrijven vind ik spannend en is weer een stapje verder voor mij. Daarom houd ik het voor nu alleen even op mijn spierziekte, maar alle overige gebeurtenissen maken wel deel uit van mijn beslissing mensen los te laten. Als ik me daar goed bij voel zet ik in de toekomst nog een post online wat meer daarover gaat.

Om even terug te gaan.. Jullie hebben veel vervelende reacties gegeven omdat jullie mijn klachten niet geloofde en/of moeite hadden met mij en mijn spieraandoening. Onduidelijkheid qua diagnose speelde daar echt een grote rol in. Dat was ook heel moeilijk maar geeft geen vrijbrief voor vervelende en rotte reacties…. Sommige aandoeningen zijn namelijk vrij onzichtbaar en kun je niet altijd zien aan de buitenkant… Ik heb meegemaakt dat een van jullie me midden in een gesprek letterlijk de rug toedraaide en meerdere van jullie zeiden dat ik me niet aan moest stellen en gewoon door moest zetten. Jullie zeiden vaak dat ik gewoon meer moest bewegen en beter op mijn voeding moest letten. Jullie negeerde me als we elkaar buiten tegenkwamen. Het gebeurde ook dat jullie mijn verhaal, mijn vragen wegduwde als ik bijvoorbeeld om hulp vroeg als ik vanwege mijn trillende handen glazen niet kon tillen. Vrienden, vriendinnen en anderen heb ik zien komen en gaan…. Inmiddels weet ik dat langdurig niet reageren op de app betekent dat een vriendschap niet is wat hij leek. In de metro gaven jullie me wel eens boze gezichten en opmerkingen als ik niet op kon staan omdat ik simpelweg te moe was. En zo zijn er nog wel meer situaties. De meest kwetsende situaties ga ik hier niet herhalen, dat zijn ze namelijk niet waard! Dit soort situaties hebben me lang veel pijn gedaan. Daarom heb ik ook een tijd moeite gehad met mezelf op waarde (leren) schatten. Ik vond dat zo zo moeilijk… I just couldn’t see it.. Nu is het heel wat later en weet ik dat situaties als hierboven te maken hebben met wie dat ik als persoon kies te zijn maar ook met het onvermogen tot begrip en acceptatie bij de ander. Accepteren van een aandoening is belangrijk, bij diegene die de aandoening heeft maar ook jullie. Ook de omgeving van een persoon moet namelijk een aandoening leren accepteren. Lichamelijk gaat het helaas nog steeds achteruit maar mentaal maak ik langzaam stapjes. Ik durf te zeggen dat ik goed bezig ben, en midden op mijn acceptatieweggetje sta! Daar ben ik best trots op want ik sta!:D:D Ik durf te zeggen dat ik oké ben en ik durf ook te zeggen dat ik oké ben met spieraandoening! Helaas willen jullie het acceptatieweggetje niet op. En accepteren en respecteren jullie mij niet als persoon. Jullie mogen jullie weggetje volgen. Dat respecteer ik maar ik ga daar niet in mee. En daarom laat ik jullie los vandaag…..

Een persoon die elke dag lacht doet dat niet omdat alles altijd goed is, maar omdat hij heeft geleerd om in goede en in slechte tijden te blijven lachen


Onzichtbare ziektes

Hoe beroerd ik me soms dus ook voel, ik kies ervoor om een glimlach op te zetten en mijn dagen te vullen met goede dingen, dingen waar ik blij van word! Ik blijf blogs schrijven, blijf kletsen met lieve mensen, ik blijf koffietjes drinken en ik blijf muziek luisteren. Dat ik daar voor kies wil niet zeggen dat er niets aan de hand is…. Ik weet dat er mensen zijn die ziek zijn en ervoor kiezen om achter de geraniums te zitten en niets of weinig te ondernemen. Zo ben ik niet, maar dat wil niet zeggen dat er niets met me aan de hand is. I just choose to laugh whenever I can. Ik ben iemand met een behoorlijk verhaal maar ik ben geen slecht persoon… Een spieraandoening maakt iemand geen gek of minderwaardig persoon… Het is heel jammer dat jullie dat niet in durven of willen zien. Dat is jullie gemis en niet dat van mij… Ik hoop met alles in mijn hart dat jullie ook gaan zien dat leven wel heel erg leuk is! Dat gun ik jullie echt.

Like I already said, ik heb leren genieten. I choose to be happy as much as I can want achter de geraniums zitten is niets voor mij.. Sterker nog, ik heb moeite met stilzitten:D Mijn crea bea hoofd moet mijn creativiteit kwijt. Altijd en everyday! Tekenen, kleuren en schrijven. Love it!:D Hoe moeilijk het soms ook is, leven is wel leuk! Lichamelijk gaat het ronduit slecht maar mentaal zet ik toch steeds weer nieuwe stapjes. Ik ben dankbaar dat die inzichten, mijn nieuwe inzichten er zijn! Misschien is het raar maar ik wil die mensen die mij pijn hebben gedaan bedanken. Ik wil jullie bedanken, bedanken voor alle pijn en jullie kwetsende reacties. Mede daardoor heb ik leren genieten en weet ik hoe leuk leven kan zijn!!!:D In mijn ogen is het leven een avontuur met hele hele moeilijke hoofdstukken maar ook met superfijne hoofdstukken. Ik geloof dat er in ieder hoofdstuk een lichtpuntje te vinden is. As long as you want, you’ll find you’re way!

Dank jullie wel!

-xxx- Joyce