Hoe houd jij je zo sterk??

Om eerlijk te zijn geen idee…. Deze vraag stellen mensen me vaak.. Echt heel erg vaak… So I thought why not answering it here?? Eerlijk gezegd heb ik er eigenlijk nooit een antwoord op. Om die gesprekken toch niet helemaal stil te laten vallen, probeer ik er meestal wel een draai aan te geven en beantwoord ik hem wat figuurlijk. Vaak geef ik aan dat ik niet weet hoe maar dat het bijna voelt alsof ik een vuurtje in me heb wat altijd maar blijft branden. Wat er ook gebeurt, toch blijft het branden. Ik sta nog omdat ik dat vuurtje in me heb, omdat ik een paar lieve mensen om me heen heb en omdat ik weet waar ik van kan genieten. Maar ook omdat ik weet dat huilen soms even goed is(wel als het veilig is natuurlijk). Door mijn spierziekte ben ik mezelf eigenlijk steeds beter gaan leren kennen.

Misschien heel gek om dat op die manier uit te leggen en te zeggen maar zo voelt het wel. Ik heb best wel veel al voor mijn kiezen gehad en ondanks dat sta ik nog steeds. Na ja op wielen dan, maar toch ik sta! 😀 Dat is het belangrijkste, toch?! Positief blijven werkt echt, hoe moeilijk dat op sommige dagen ook is. Mij lukt het echt niet altijd, ook ik heb dagen dat ik een vreselijke hekel heb aan mijn lichaam en die het liefste in zou willen ruilen voor een ander lichaam dat uit kan gaan, kan sporten, 3 baantjes aankan en al dat soort dingen. Maar zou je dan gelukkig zijn?? Wanneer ben je gelukkig?? Ik denk niet dat ik op die manier gelukkig ben. Van mezelf weet ik dat ik iemand ben die heel creatief is en best goed kan luisteren. Als ik dan krampachtig zou gaan proberen om te sporten en ieder week uit te gaan?? Denk dat ik het ontdekken wel leuk vind maar er op de lange termijn niet gelukkig van word. Uiteindelijk draait het daar wel om, jouw eigen geluk! Wat maakt dat jij gelukkig bent? Let me know below, ben wel benieuwd eigenlijk😉

Mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden

Ik kan van hele simpele dingen gelukkig worden, soms lijken ze misschien maar heel klein maar dan zijn ze voor mij heel groot. Die geven weer een boost, zorgen dat ik weer wat brandstof heb en mijn vuurtje weer wat langer kan branden😁😁😁 Het buiten zitten met de wind in mijn haren of het zien van de eerste lentebloemetjes toveren bij mij vaak al een glimlach op mijn gezicht. Stiekem wegsnieken met mijn vriend(vooral dat fun gegarandeerd!!), koekjes bakken met mijn familie. Met mijn vriend buiten in het zonnetje een ijsje eten, koffietjes drinken en kletsen met mijn vrienden en vriendinnen. Of op de bank een goed boek lezen, muziek schrijven en luisteren. Dat soort dingen, laat me er zijn voor anderen en vooral, maar dan ook echt vooral, ik moet mijn creativiteit kwijt kunnen. Dat is voor mij belangrijk, ik moet dat iedere dag even kunnen doen 😀 Al is het maar een halfuurtje…. Dan hoor ik je bijna denken maar hoe dan?? Met een slechte dag kan dat toch niet???? Klopt zeker, met een slechte dag is dat lastig maar niet onmogelijk.

Denk in mogelijkheden en niet in onmogelijkheden! Bedoel er kan meer dan je denkt. Tegen je vriend liggen kan nog steeds ook al ben je benauwd en voel je je niet lekker. Er is altijd wel een houding die fijn is. Kruip regelmatig tegen hem aan!! Koffietjes drinken kan ik ook nog steeds met sojamelk in plaats van gewone melk. It worrrks 😀 Ik weet inmiddels dat een groot gedeelte draait om activiteiten aanpassen en doseren. Dat is echt een uitzoekwerkje dat moet ik je toegeven, maar als je eenmaal weet wat voor jou werkt levert dat meer energie op! Promise you that. Doe niet teveel op een dag, daar ga je de prijs voor terugbetalen. I’ve been there, doesn’t work.

Ik ben nog steeds aan het uitzoeken wat er voor mij het beste is… Still trying to figure out the most perfect combi of fun stuff! En dat zal ook nog wel eventjes duren, need some time. Nu ik aan het einde van mijn post ben, bekijk ik zo de titel van mijn post en realiseer ik me dat ik hem kan beantwoorden! Ik houd me sterk omdat ik mijn vuurtje in me heb, omdat opgeven voor mij niet bestaat. Steeds meer weet ik dat niet opgeven, aanpassen en doseren belangrijke pijlers zijn voor mij. Ik weet waar ik blij van word en doe dat soort dingen ook graag. Want die dingen geven me positieve energie!!:D En daarbij heb ik een groepje lieve mensen om me heen, mensen op wie ik kan bouwen en met wie ik kan lachen. Nu na een tijdje weet ik dat het ook wel goed is om te huilen of om boos te zijn…. Dat maakt mij misschien wel sterk, neem het leven zoals het is. Vandaag heb je en morgen misschien niet meer. Zorg dat je hele mooie en fijne herinneringen maakt, you will remember those!

See you next time!

-xxx- Joyce

Heb ik mijn knop al gevonden?

Ja denk het wel! Een week geleden schreef ik mijn post over nieuwe inzichten van ziek zijn. Ik voel me nu al rustiger, de pieken en dalen van mijn koppie zijn al even niet zo groot meer. En dat is fijn!! Volgens mij heb ik mijn knop gevonden en daarmee wil ik niet zeggen dat ik alleen nog maar positief ben want het is oké om eventjes niet oké te zijn. Dat hoort wel een beetje bij chronisch ziek zijn.. Ook al is dat echt echt niet leuk. En jij?? Hoe is het met jou? Heb jij jouw knop ook al gevonden?? Ik ben benieuwd en hoop het wel want die knop bewust bedienen helpt zoveel! Hieronder zal ik delen wat mij onwijs heeft geholpen:

Bullet Journal

Ik denk dat jullie ze wel kennen, die notitieblokken waar alleen maar puntjes in staan en je dus gewoon overal kan krabbelen. Het fijne daaraan is dat je gewoon kan doen en laten wat je wilt! Ik zou zeggen krabbel ze!!!! Iedereen gebruikt ze ergens anders voor, mijn dagindelingen schrijf ik er niet in. Ik gebruik het wel voor andere toffe dingen! Zo heb ik bijvoorbeeld een year in pixels pagina, een dankbaarheidspagina en mijn selfcare pagina. Ik heb meer ‘speciale’ pagina’s, wil je weten welke? Let me know below, dan schrijf ik er nog een post over. De 3 voorbeelden die ik net noemde werken voor mij zo goed als ik me niet fijn voel. Iedere dag schrijf ik nu 3 dingen op waar ik dankbaar voor ben. Ook als ik me minder goed voel, juist dan schrijf ik er 3 op. Misschien gek maar dat helpt, het helpt om ook op slechte dagen de goede dingen in te blijven zien en dingen los te koppelen. Een slechte lichamelijke dag betekent niet dat jij ook een slecht mens bent. Want zoals ik al eerder zei jij bent niet je beperking, jij bent een persoon met een beperking. Chronisch ziek zijn zal altijd voor schommelingen zorgen psychisch en lichamelijk. Maar sinds ik dit notitieblok heb, het werkt! En ik ga echt nergens meer heen zonder dat ding! Mijn eigen positive vibes:D

www.onestepataday.blog
Mijn Year in Pixels

Leuke dingen

Deze zal voor iedereen een beetje anders zijn maar leuke dingen zijn zo zo zo belangrijk! Een tijdje durfde ik het niet goed meer, omdat er zo ontzettend veel veranderde. En ik me zo onveilig voelde. Een beker vasthouden gaat de ene keer goed en de andere keer gooi je beker om. Dat soort dingen en dan dus ook gewoon bij koffietentjes ofzo.. Ik moest wennen aan die dingen, ik moest wennen aan het feit dat ik in mijn rolstoel overal heen cross. Maar ook met die veranderingen kun je nog steeds leuke dingen doen. En ik kan je vertellen, die geven energie!!!! Heel heel veel, soms lijkt het net alsof er bakken nieuwe energie worden bezorgd als ik bijvoorbeeld eventjes in het zonnetje buiten zit. Word nu gewoon alweer blij als ik eraan terug denk. Ik ben dol op theetjes drinken, kletsen, kleuren, muziek maken en luisteren, diamond painting, in de zon zitten, buiten de natuur in. Dat zijn mijn favoriete activiteiten! Maar iedereen heeft natuurlijk andere dingen die hij of zij leuk vind. Wat zijn die van jou?? Go do those things!!!! Weet dat dat soort dingen je in het begin eventjes meer energie kosten maar je krijgt er echt wel meer voor terug. I promise!! En leuke dingen kunnen ook hele kleine dingetjes zijn. Genieten van de eerste lentebloemetjes is ook heeeeeel fijn!

www.onestepataday.blog
Vorig jaar op mijn verjaardag naar The Lion King! Aaaaaaaaaah. Dat was huuuuuge maar zo awesome:D Can still remember that

Praten

Tja…. Praten. Iets waar ik heel lang ruzie mee heb gehad en soms nog steeds heb trouwens. Ik denk het echt een cliché antwoord is maar het heeft me wel onwijs geholpen en dat doet het nog steeds!:D Het heeft heel erg lang geduurd voordat ik durfde te praten… Ik heb nooit echt durven praten. Als jonger meisje was ik altijd al vrij stil en ging ik heel makkelijk door school heen. Bij besprekingen gebeurde het regelmatig dat ik werd overgeslagen.. I let that happen. Toen ik eenmaal doorhad dat ik wel moest praten en ik wel waardevol ben als persoon,was ik bang. Bang voor wat ik zou voelen, voor wat ik allemaal kon en wat er zou gebeuren als ik mijn gevoel hardop vertelde. Sounds weird misschien maar het leek alsof ik in een theater voor voor een hele volle zaal moest gaan staan en zij alles van me konden zien zonder dat ik zelf de keuze had wat ik de zaal wel of niet wilde laten zien.

Ik heb eerst een tijd gepraat met mensen die ik vertrouwde, waarbij ik me echt heel veilig voelde. Pas later met meer mensen, toen kreeg ik meer hulp. Nu ben ik op de goede weg en durf ik mezelf meer en meer te laten zien. Ik ben oké en jij ook of je nu wel of niet met een chronische ziekte te maken hebt. Praten is oké, kijk naar de mensen bij wie je je veilig voelt. They can help you en vaak willen ze je ook graag helpen. Het hoeft niet iemand te zijn die heel erg voor de hand ligt, het moet iemand zijn bij wie je je veilig voelt. In het begin hielp het mij ook om eerst over iets anders te hebben en pas daarna over datgene te praten wat moeilijk is. En onthoud je hoeft niet gelijk alles te vertellen. Praten kan en mag in stapjes!

Dit zijn mijn 3 dingen die me op weg hebben geholpen met accepteren maar ook met het leuk houden. Hoe goed de medische wereld ook is, soms word er net een beetje teveel aan je getrokken. Zeker als je chronisch ziek en veel onderzoeken krijgt en in het ziekenhuis bent. Juist dan is het superbelangrijk om het voor jezelf leuk te houden! Al zijn het maar hele kleine dingetjes. Voor mij zijn die hele kleine dingen goed waard. Oooh en mocht je je verhaal kwijt willen? Mag altijd! Samen staan we sterk!

See you next time!

-xxx- Joyce